Begrijp me niet verkeerd, ik heb niets tegen de puntjes op de i plaatsers, juist is juist. Maar, er is ook nog zoiets als de flow van een tekst, het gevoel dat je krijgt bij een tekst. En soms gaat die verloren wanneer je tekst langs een té enthousiaste eindredacteur passeert. Bummer.

Ik ben ook grote voorstander van nieuwe woorden. Wanneer er voor iets geen beschrijving bestaat, vind dan gewoon een benaming uit. Why not?

Zo is er het woord  fokkie, bedacht door Duval Guillaume (niet de ridder, maar het reclamebureau), dat de Van Dale heeft gehaald. En mijn grote voorbeeld, D. Coupland, heeft een patent op nieuwe woorden, hell, hij heeft zelfs een nieuwewoordenboek geschreven.

En ik doe het ook al jaren. Ik heb enkele jaren geleden als kerstgeschenk een ‘lovification’-pakket gegeven aan een pas getrouwd koppel. In dat pakket zaten allerlei onnozele spullen, om hun liefde te boosten. Wij doen het ook, wij lovificeren ‘s avonds, of wanneer we een mailtje naar elkaar sturen met een kusje onderaan ofzo. Ooh cute. (Ik zal het niet meer doen, dat kusje onderaan, want het is heel onnozel, vooral nu ik het hier zo geschreven zie.)

Dan. De Barbeleficator helpt je bij al je praktische problemen. Barbele is een fixer, iemand voor wie geen problemen bestaan, alleen maar oplossingen. Kruip in haar huid en los al je problemen op. Barbeleficator.

Een umptsiepumtsie is een woord waar je niet kan opkomen. Ik zou het duizend keer zeggen, of umptsiepumtsie. Geef mij maar dat laatste, is sneller uitgesproken = meer tijd om te denken.

Umptsiepumtsie, er waren er nog. Ah knut. Dat was een term die we gebruikten om elkaar te liefkozen, of zoiets, ter vervanging van het obligate kruisje. Tot ik erachter kwam dat Knut Hamsun, een schrijver waarvan ik enkele boeken had geërfd en die in mijn slaapkamer stonden, behoorlijk fout was. (Die boeken hadden mooie, romantische kaften though) Dus klonk dat lieve woordje niet zo lief meer. En zo werd knut afgeschreven. Nu gebruik ik het soms nog, als vloekwoord. Kan ook.

Dus dat is alweer een fijne feature van een nieuw woord, ze kunnen van betekenis veranderen. En geen haan die daarnaar kraait.

Haha.

De opvolging is verzekerd.

In de lange gang tussen het Centraal Station en het metrostation zitten elke dag tientallen bedelaars: de anciens, en wat hartverscheurend is, jonge moeders met kleine kinderen. Regelmatig spuwt de metro honderden pendelaars, die met blik op oneindig door de gang razen, soms de bedelaars haast omverlopend.

Wat een verschil met de hippe café’s,  waar de frisse jongens en meisjes ‘opgaan’ in de authentieke sfeer van Brussel, en de stad beschouwen als hun stad. Mijn stad schone stad?

Zo vergeet ik altijd welke rijrichting ik een rond punt moet oprijden, zeker wanneer er een standbeeld in het midden van dat punt staat. Om één of andere reden begin ik dan hevig te twijfelen: links of rechts?

En wanneer ik dan mijn muziek iets te luid heb opstaan in de wagen is het helemaal foutu. Dan denk ik niet na, en woef, zwier, dat rond punt op, tot ik aan de afslag merk, WIEEEEEE ik ben hier fout gereden.

Naar het schijnt helpt omega 3 om je beter te concentreren. Vooruit dan maar. Surrender to the omega 3, visolie en gingkothee.

Want come on! Come on! Dat nummer is toch een grap! Een flauwe grap weliswaar, maar komaan! Waar waren ze met hun gedachten, daar in die studio in wat is het, vanwaar komt dat mens weer, Columbia? Peru?

En dan die stomme bewegingen in die clips? Ok Shakira, we weten dat je kan buikdansen, we hebben dat gehoord op het MTV-nieuws, enkele jaren geleden. Stop je darmen te kloten, en dans gewoon. Step up, step down, step touch.

En ja, die termen heb ik uit de Zumba-les. En nee, ik ben hier niet degene die fout is. Zumba is tha shit.

Maar wat ik wel straf vind, is de moed van Ademloos. Ze hebben het toch maar gedaan, dat referendum afgedwongen, een volledige mediacampagne met een fractie van het budget van de BAM gerealiseerd.

De BAM is tha bomb? No way.