Geradbraakt

Wat is er toch aan de hand? Arnt, zoon van bijna zes, heeft al weken nachtmerries. Hij wordt ’s nachts wakker en roept de boel bijeen. Met als gevolg dat onze nachtrust al weken verstoord wordt.

En nu ben ik moe. Moe. Moe. Moe. Ik moet moeite doen om niet achter het stuur in slaap te vallen. Wanneer ik na de lunch even met de kinderen in de zetel chill val ik steevast in slaap. Je kan er op rekenen, tijdens mijn dutje wordt er niet stilgezeten. De hond is ontsnapt, er zit nagellak op de kast en stickers zijn met lijm op de ramen vastgeplakt.

Ik moet er iets aan doen. Ik kan het kind toch moeilijk een slaapmiddel geven. Met het risico dat Lolliepop mij vierkant zal uitlachen, ga ik de alternatieve toer opgaan met Arnt. Concreet: ’s avonds druppeltjes Bachbloesem en een sessie yoga voor het slapengaan.

Op hoop van zegen.