Shake it baby!

Vandaag met de jongens naar de benefiet van de Kleine Wereldburger gegaan, en het was geweldig leuk. Enkele moedige mama’s en papa’s hadden een gelegenheidsbandje opgericht, en zongen kinderklassiekers. Na een korte pauze pakte Jan De Smet de zaal, en de talrijke aanwezige kinderen, volledig in. Zelfs de schuchtere Arnt kon zich niet meer houden en heeft ongegeneerd, en ongeremd, zijn gat geschud.

Daarna was er een kinderfuif, met muziek van favoriet Kapitein Winokio, en wat leuke jazzdeuntjes waar het de bedoeling van was -denk ik- om rustig op te wiegen, maar waar duchtig op geheadbanged werd.

Arnt en Jon gingen uit de bol, ze hebben hun favoriete spel kunnen spelen (met zoveel mogelijk vriendjes samen in één wc plassen), goed kunnen fuiven, oneetbare popcorn samen verorberd, en hun oud lief teruggezien (Toke, Emilia en Kasper).

Je moet toegeven, die ouders van de Kleine Wereldburgers zijn ongelofelijk. Niet alleen hebben ze from scratch een school opgericht in Borgerhout, ze hebben dat hele gebouw zelf verbouwd, ze zorgen zelf grotendeels voor de financiering, en alsof dat nog niet genoeg is dromen ze nu van een lagere school. Bij dromen blijft het niet, want ze komen er. Daar kan je donder op zeggen.

Het klinkt misschien cheezy, maar er is zoveel positieve energie in die school dat je niet anders kan dan mee te gaan. Dus, na wat voor mij ook een kleine hereniging was, kan ik er weer tegen. Baai dipje, hello inspiratie.

En nu als de wiedeweerga die stomme Flair wegleggen.